Pamięć Absolutna (2012, Total Recall)
Wymazać z pamięci.
Jako, że to remake nie odbędzie się bez odniesień i porównań. Pierwsza ekranizacja oparta na krótkim opowiadaniu P.K.Dicka była swoistym wydarzeniem w swoich czasach. Futurystyczna wizja świata, pokazująca „jak będzie” kiedyś. Tradycyjna walka dobra ze złem i odkrywanie „kim ja do cholery jestem”. Więc w kręgach fanów SF (i nie tylko) zyskała wręcz miano filmu kultowego. Pełna nowych pomysłów, atrakcji wizualnych jak i sprytnej fabuły stała się filmem akcji SF do którego nawet po latach (wiem, sentyment) chętnie się wraca…
Poprzeczka dla remake więc wysoko, jeśli chodzi o widzów, którzy pamiętają Arniego w roli głównej. Dla młodych widzów, bo to do nich głównie skierowane jest to przedstawienie… wystarczająco nisko, by się nie pogubili.
Nie będę się silić na teksty „to co było kiedyś to nie to co jest teraz” ani „trzeba zapomnieć co było i docenić to co jest, bo nie jest to złe”. Ogólnie zapanowała ostatnio moda, nawet wśród recenzentów, że wychwalają pod niebiosa te filmy, które robią widza w przysłowiowego „wała”.
Autor widmo (Ghost Writer, 2010)
A w środku wieje nudą…
Aż szkoda, że ten film w całości nie jest taki, jak sam jego początek i może odrobina końcówki. Szkoda, bo początek buduje wyśmienity klimat i widz ma nadzieję, że wśród złudnego spokoju napięcie będzie narastać.
Niestety nic z tego.
Film nie przeradza się w intrygujący thriller. Jak na dreszczowiec pojawia się zbyt wiele nic nie wnoszących dłużyzn. I zanim dotrwamy do połowy - zaczyna nudzić. A szkoda, szkoda, szkoda, bo 1/3 filmu daje nadzieje na wyśmienite kino. A potem trudno dotrwać do końca…
Autor widmo Polańskiego rozczarowuje. Nie tylko jako film tego reżysera, ale ogólnie jako zmarnowana szansa przekucia intrygującej historii w elektryzujące kino.
Ocena: 3/10