Gwiezdny pył (Stardust)
Gwiezdny pył (Stardust) to familijne kino fantastyczno-przygodowe nakręcone na podstawie powieści Neila Gaimana. Mimo, że nie jestem fanem czarodziejsko-magicznych filmów fantastycznych obejrzałem Stardust z przyjemnością. No prawie, bo momentami film mi się trochę dłużył. Niestety odnoszę wrażenie, że upchnięcie całej powieści w 2 godzinach kinowego obrazu sprawiło, że dość sporo umknęło. Choć pewnie najważniejsze rzeczy zostały pokazane…
W każdym bądź razie, Gwiezdny Pył to doskonały kawałek rzemiosła filmowego. Od strony technicznej - fim został wizualnie wykonany perfekcyjnie. Widoczki, krajobrazy, projekty, efekty specjalne - jak to w erze silikonowej grafiki - dobrze, bardzo dobrze. Gra aktorska, trochę sztuczna, ale narzucona przez ogólne ramy gatunku. W bajce są dobrzy i źli. Nie ma miejsca na rozerwane wewnętrznie postacie tragiczne. Więc przede wszystkim prostota, a czasem obrócenie niesmacznej sytuacji w żart a’la Shrek czy inne kino animowano-rozrywkowe z gagami. Martwi mnie, że nie kojarzę muzyki z filmu. Chyba była przeciętna lub gorzej, albo jej nie było wcale…
Ogólnie rzecz ujmując, Gwiezdny Pył, to kino poprawnie rozrywkowe, bez rewelacji, ale spokojnie “daje radę” zapchać wieczór niezbyt wymagającego widza.
Łowca Androidów - ostateczna wersja reżyserska
Ostateczna wersja reżyserska “Łowcy Androidów” (”Blade Runner”) Ridleya Scotta (2007) to przede wszystkim wielka poprawa technicznej strony tej kultowej produkcji. Zauważalnie poprawiono stronę wizualną, obraz nabrał ostrości, wyrazistości, ogólnie rzecz ujmując - jakości, jakiej nie powstydziłby się żaden współcześnie realizowany film. Podobnie, choć mniej zauważalnie, poprawiła się jakość dźwięku. Film w nowej wersji ogląda się zatem bardzo przyjemnie, nawet jeśli wcześniej widziało się poprzednie wersje.
1408
O raju. Film “1408″ powstał na kanwie powieści Stephena Kinga pod tym samym tytułem. Prawdę powiedziawszy nie spodziewałem się, że z takim pomysłem, z taką obsadą aktorską i z takim potencjałem można tak wszystko spaprać. Film jest nudny-nijaki-mało straszny. Przez co dłuży się niemiłosiernie i w niczym widza nie zachwyca. Ech.
A miało być tak pięknie: “Znany pisarz, Mike Enslin (Cusack) wierzy jedynie w to, co zobaczy na własne oczy. Napisał masę bestsellerów, w których podważa obecność zjawisk paranormalnych w większości niesławnych, nawiedzanych domów rozrzuconych po całym świecie, w których rzekomo grasują duchy. Nie udało mu się nigdzie znaleźć dowodu na życie …po życiu. Jego niewzruszone przekonanie będzie jednak musiało ulec zmianie, gdy bohater ze względu na swój ostatni projekt “Dziesięć nocy w pokojach hotelowych nawiedzanych przez duchy” wynajmie apartament w cieszącym się zła sławą Dolphin Hotel. Lekceważąc ostrzeżenia dyrektora hotelu (Jackson), pisarz zamieszka w nawiedzanym pokoju, który stoi pusty od lat. Inna opowieść byłaby zapewne po prostu straszna, ale tutaj – jak we wszystkich książkach Kinga – bohater musi najpierw przeżyć duchową przemianę i ze skrajnego sceptycyzmu przejść na pozycje gorącej wiary. A przede wszystkim …przetrwać noc”. A wyszło jak zwykle…
Ostrożnie, pożądanie (Lust, Caution)
Film “Ostrożnie, pożądanie” to ekranizacja powieści Eileen Chang w reżyserii Anga Lee (w dorobku m.in. Tajemnica Brokeback Mountain). Przenosimy się do Szanghaju, który jest pod okupacją Japończyków. W tym pięknym mieście pewna skromna studentka ma odegrać wielką rolę w walce z okupantem. Na początku jest członkiem kółka dramatycznego, aby zaraz potem przeistoczyć się ze skromnej studentki w spiskującą dla dobra Chin damę - panią Mak. Celem jest kolaborant - Pan Lee. Zadanie - zbliżyć się do niego i umożliwić zabicie go swoim towarzyszom - także studentom…
Tak zaczyna się ten thriller polityczno-erotyczny, pełny obrazów zatracenia człowieka w polityce jak i w miłości i pożądaniu. Rola Pani Mak staje się coraz trudniejsza do odgrywania, wraz z wkradającymi się uczuciami. Odpowiedzi na pytania przestają być proste i jednoznaczne - a granica między dobrem a złem rozmywa się coraz bardziej…
Shrek Trzeci
Dobra rzemieślnicza robota. Shrek Trzeci nie jest niczym rewolucyjnym, to po prostu trzeci odcinek animowanego (3D) filmu dla dzieci i dla dorosłych. Sukcesem pierwszej części Shreka w Polsce była wspaniałą obsada osób podkładających głos oraz “lokalizowany” humor. Dzięki temu odbiór Shreka był rewelacyjny, dużo lepszy niż gdyby przetłumaczono słowo w słowo śmieszne dla ameryki dialogi. Shrek Trzeci już tak nie zaskakuje. Jest porządnie zrobioną kontynuacją. Strona techniczna przedsięwzięcia jest perfekcyjna, dubbing także. Fabuła jest prosta i bajkowa, dostosowana dla młodego widza. Dla dorosłych pozostają małe smaczki tu i ówdzie.
Film ogląda się dobrze, choć nie tak dobrze jak za pierwszym razem. W końcu danie to już odgrzewane jest trzeci raz.
Ostatecznie można obejrzeć. Fani Shreka mogą dodać 2 punkty do oceny.