Smakosz (Jeepers Creepers)

Smakosz to horror - klasyczny obraz kina grozy, kina amerykańskiego. Niczego właściwie nei zmiania fakt, że reżyserią zają się sam Francis Ford Coppola. Film jakiś straszny nie jest szczególnie - klimat w nim stonowany jest. Oszczędzono nam litrów czerwonej farby i różnych “gagów” klasy “B”. Tak, że w sumie - daje się oglądać.

Historyjka jak to w horrorach - przeciętna. Jest takie miejsce na ziemi (w stanach, oczywiście), gdzie co jakiś czas budzi się cośi wychodzi na łowy. I wszyscy o tym wiedzą pomijając tych co nie wiedzą. Ci pierwsi nie giną (bo wiedzą?). Ci drudzy - giną (bo wiedzą?). Czyli w skrócie “… i takie tam”. Nieistotne. Nieistotne, bo film z gatunku rozrywkowych jest. Jak ktoś ma wysoko próg bania, to się uśmieje, jak ktoś ma równie wysoko próg śmiechu to się wynudzi. Ot, filmidło. Ale klasyczny amerykański horror przedni!

Terminator 3: bunt maszyn

Terminator 3, to trzeci już odcinek serialu sci-fi, jaki na przestrzeni ostatnich lat pojawił sie u nas w kinach. A później oczywiście na płytach DVD. Jakoś nie miałem “siły” aby iść (i jeszcze płacić) na ten film do kina. Poczekałem. Oto płyta. Domowe zacisze. Zobaczmy…

Nnnnnoooooooo… Przezabawny film. Komedia pełnym pyskiem. Z Terminatora, części pierwszej to zostało mało co. No ale nic. Film mi się podobał, bo taki rozrywkowy, że aż miło się patrzy. No i nowy model terminatora, czyli Pani Terminator pomyka sobie demolując co się da zdemolować. A i humoru odrobinka. Tu się uśmiechniemy, takm się ze śmiechu popłaczemy. Tak więc dobra formułę przyjęto w części III - jak nie można poziomu trzymac, to trza zrobić coś takiego, i ludzi rozbawić…

No i się udało.

One point 0

“Simon, czekamy na ten kod… Inni już skończyli… Przypominam ci, że czas, jaki ci daliśmy nie podlega negocjacjom. Powtórzę… Nie podlega negocjacjom.” - tak zaczyna się niskobudżetowy film science-fiction pod tytułem “One point 0″ czyli… 1.0

Muszę powiedzieć, ze ten film jest na pewno ciekawy i udany. Opowiada on pewną historię “pustych pudełek”, które dostaje programista pracujący nad niezwykle istotnym kodem. Nieswiadomy, że sam staje się obiektem eksperymentu… Można parafrazować, że “jaki kod sobie napiszesz, tak ci się będzie żyło”… ;)

Film ma swój klimat i swój urok. Niski budżet na scenografie, skąpa ilość aktorów, brak “sensacji” i “intrygi” pokazanej medialnie na pewno ograniczy liczbę odbiorców. Potencjalny widz musi lubić klimaty typu “12 małp” czy też “Miasta zaginionych dzieci” - gdyż trochę taka jest stylizacja. Reszta to teatr kilku aktorów. Kilku lokacji. Dialogi. Niezrozumiałe obrazy. I brzydota podkreślona doskonale moim zdaniem zrobionymi zdjęciami.

reżyseria i scenariusz: Jeff Renfroe, Marteinn Thorsson
obsada: Jeremy Sisto, Deborah Unger, Lance Henriksen, Udo Kier
thriller fantastyczno-naukowy, USA, 2004

11.14

Middleton to miasteczko w którym miło sie mieszka. Pewnej nocy, w tym miasteczku, mają miejsce nieoczekiwane(?) wydarzenia. Aż dziw bierze, jak wiele może się wydarzyć między 10.54 a 11.14. Ile osób może zginąć i jak to wszytko może być spójnie powiązane. :)

11.14 to czarna komedia. Nie każdego może śmieszyć humor związany ze śmiercią ludzi. Niemniej jednak, jeśli lubisz czarne komedie, z wisielczym humorem - to ten film jest dla Ciebie! Dla takich widzów film ten jest czysta rozrywką. Można się popłakac ze śmiechu. Można się trzymać za głowe i powtarzać “jakie to głupie”.

Polecam.

“11.14″ - USA, 2003, 85 min
reżyseria i scenariusz: Greg Marcks
obsada: Hilary Swank, Colin Hanks, Rachael Leigh Cook, Henry Thomas

Mechanik (The Machinist)

Czy ten film odbije sie glosnym echem wśród polskich widowni? Chyba nie. Jest po pierwsze troche za amerykanski. U nas tego typu “problemy” nie sa znane. Istnieja, wygladaja inaczej, ale sa pochowane. Lata poprzedniego systemu przyzwyczaily nas, ze nie ma problemow. Lata nowego post-komunistycznego kapitalizmu i kolorowej telewizji dają zas nam przekonanie, ze swiat zachodu jest pelen usmiechnietych dziewczyn z mcdonalda, szczesliwych biznesmenow, usmiechnietych staruszek… Nikt nie wierzy, ze tam, w krainie mlekiem i miodem plynacej, uni naszej kochanej europejskiej czy w bracie-stanach-buszu-zjednoczonym może byc bieda, jakies choroby, problemy ludzi…

Po drugie film jest brzydki, zeby nie powiedziec - odrazajacy. Widok Reznika (statystycznemu Polakowi) przywoluje skojarzenia obozow zaglady raczej niz problemow natury psychicznej. W filmie niewiele jest rzeczy pieknych, wszystko szare, brudne, obskurne. Nawet szczury wystepuja pieknie w rolach drugoplanowych. Mroczno i niefajnie. A tymczasme mamy wiosne w kraju…

Po trzecie - film nie jest prosty w odbiorze. Przeciez traktuje o problemach. Nie jest seria widowiskowych wybuchów, z ktorych bohater wychodzi bez drasniecia, zadowolony, usmiechniety, w niepobrudzonych dżinsach marki dżinsy. Jest wiec zaprzeczeniem kina rozrywkowego, kina popowego, zle komponuje sie z multipleksowa publicznoscia, smakiem popkornu i bulgotem coli.

Sukcesu filmowi nie wróżę. Ale warto obejrzeć. Całkiem dobre kino…

Mechanik (The Machinist)
Hiszpania, 2003, 90 min

reżyseria: Brad Anderson
scenariusz: Scott Kosar
obsada: Christian Bale, Jennifer Jason Leigh, Aitana Sanchez-Gijon