Tożsamość (Unknown, USA 2011)
Film obejrzałem. Ale jakoś nie miałem natchnienia opisywać. Właściwie powinienem od razu ostrzegać, przestrzegać, odradzać, ratując Was przed szmirowatym kinem. Jednak myślałem, że to moje uprzedzenie wobec Neesona, którego raz trawię raz nie trawię w filmach. JEdnak dzięki temu, że znalazłem podobną krytykę i podobne do moich przemyśleń - robię tutaj krótki swój wstęp i pozwalam sobie zacytować w całości znalezione fragmenty…
INNI O FILMIE:
Dwa zdania na temat tej rozpaczy. Uwaga - SPOILERY jak ruskie czołgi!
Do filmu podszedłem z dość dobrym nastawieniem, które się utrzymało przez jakiś czas. W końcu - realizacja całkiem dobra, Neesona lubię i grał na poziomie, zaczęło się w miarę obiecująco. Nastrój stopniowo się obniżał, gdy zorientowałem się, że scenariusz pikuje i nie ma szans na satysfakcjonujące domknięcie historii. Scenariusz… minutę po zakończeniu projekcji zapytałem sam siebie: jak można było spłodzić tak kretyńską historię z tak oczywistymi dziurami? Jakim cudem ten scenariusz został zrealizowany w takiej formie? Dlaczego Neeson się zgodził wziąć w tym udział? Czy ludzie nie myślą?
Przychodze z deszczem (2008)
Hongkong. Mafia. Detektyw z przeszłością. Zaginiony syn miliardera.
Czego spodziewalibyście się po takiej mieszance? Wybuchowego azjatyckiego kina akcji z domieszką sensacji. Czegoś lekkiego na pochmurne popołudnie. Filmu, który pozwoliłby na lekkostrawną rozrywkę i chwile potem już wyleciał z pamięci.
Błąd. I zaskoczenie. Całkowite. Przychodzę z deszczem to bez wątpienia jeden z tych filmów, które ciężko się ogląda. Ciężko dlatego, że z każdym obrazem widz czuje ostre kłucie. Czuje jak film kawałek po kawałku zapisuje się w mózgu. Aby pozostać tam na lata. Może dekady. Aby nigdy nie ulecieć z pamięci. Pełna smutku i brutalna jednocześnie historia noir.
Dramat wielu osób. Choć dla każdej dramatem jest co innego. Czy lekko zarysowany dramat miliardera, który opętany paranoją strachu przed śmiercią syna oglądał tylko za pośrednictwem telekonferencji. Jego syna szukającego swojego miejsca na świecie, czyniącego dobro i cierpiącego za swoje(?) winy.
Gra o Tron - A Game of Thrones (S01E03,E04)
Kolejne dwa odcinki Gry o Tron - jakby to powiedzieć - wciągają w świat filmu coraz bardziej. To zaleta tego, że coraz lepiej poznajemy bohaterów, a w niektórych zaczyna dokonywać się wewnętrzna zmiana.
A może tego, że fabuła coraz bardziej się komplikuje i zaczynamy dostrzegać nici powiązań. Kto z kim i kto przeciw komu.
A może to wszystko na raz?
Twórcy serialu bardzo dobrze radzą sobie z budowaniem napięcia, powoli wprowadzają kolejne postacie do gry, a te już wprowadzone pokazują z coraz to innej perspektywy. Nie żałują nam też mocnych zakończeń odcinków, po których z niecierpliwością czekamy na kolejny.
Diabeł (Devil, 2010)
Klaustrofobiczny horror, który oduczy cię jeżdżenia windą.
Horror Diabeł (Devil) nakręcony według pomysłu M. Nighta Shyamalana jest pierwszą częścią wymyślonej przez Shyamalana serii The Night Chronicles. To samo w sobie już wzbudza ciekawość jakie będą kolejne filmy. A jaki jest Diabeł? Dygresja - im niższe noty dostają filmy Shyamalana tym bardziej mi się podobają. Nie jest to reguła absolutna, ale jakoś bardziej “na tak” niż na nie.
Tak więc Diabeł, o średniej ocen w granicach 5-6/10 w internecie i recenzjach może u mnie śmiało liczyć na mocne siedem. Głównie za klimat, jaki ten film roztacza i za to jak powoli buduje napięcie. Nie jest to film dla wielbicieli gore, gdzie zamaskowana postać biega z siekierą. Mimo, że w filmie jest kilka mocnych scen, to nie są one sednem całego obrazu. Głównym bohaterem jest zło, i to zło w ludziach. A diabeł domaga się tylko tego, co mu jest należne.
Tożsamość (Unknown, 2011)
Tożsamość (Unknown) to dobry thriller sensacyjny. Niestety tylko dobry. Ale o wszystkim w swoim czasie.
Niezaprzeczalnie film buduje napięcie od niemal samego początku. Spokojna wyprawa do Berlina na konferencje naukową - żona z mężem naukowcem. Czego tu się można spodziewać. Tymczasem już na samym początku zaczyna się intryga.
Hotel. Zgubiony bagaż. Wyprawa taksówka na lotnisko. Wypadek. Kilkudniowy pobyt w szpitalu. Śpiączka. Brak żony przy boku męża? Wypis na własne życzenie. Hotel. Żona… która nie poznaje męża, wręcz twierdząc, że jest kimś obcym, nieznanym. Liam Neeson aka Dr Martin Harris stracił siebie. Stracił swoją tożsamość. Zaczyna się właściwa akcja.