I am Omega (USA, 2007)
Trudno nie zauważyć, ze film I am Omega to parodia innego filmowego “hitu”, który niedawno gościł na naszych ekranach, a mianowicie “I am Legend” (Jestem Legendą). Niestety o I am Omega nie mozna dobrego słowa powiedzieć. Jest to pełne kiczu kino, które nawet jako parodia wypada kiepsko. A przynajmniej pierwsza połowa. Drugiej nie dałem rady w siebie wmusić i niech tak pozostanie. Film pozostawiam bez oceny. Kto będzie chciał to się sam przekona…
To nie jest kraj dla starych ludzi (2008)
To nie jest kraj dla starych ludzi (No Country for Old Men) to ciekawy film, ale… zdecydowanie zbyt nudny. Ciekawy, ponieważ występują w nim wyraźnie zarysowane postacie (przeważnie złe charaktery). Nie są one papierowe, szablonowe, nieprzemyślane. Mają swoje “dusze”, wyraźny charakter, swoją historię, swoje plany na życie (jak i na śmierć). I wydawałoby się, ze dodając do tego intrygującą fabułę powstanie mega-hit, film nieszablonowy (to na pewno się udało). Niestety, moim zdaniem, film jest przegadany. Choć dialogi i monologi są z sensem, to jednak film się niemiłosiernie dłuży. Dłuży i przynudza. Brak w filmie punktów zwrotnych, zaskoczenia. Widz to wszystko już widział, może w trochę innej formie, ale to już było. I teraz pojawia się ponownie, w zmienionej formie.
Cóż, może i ja przynudzam teraz. Więcej nie będę. Ocena 6/10 to najwiecej co mogę dać na podsumowanie.
Projekt: Monster (Cloverfield)
Projekt: Monster (Cloverfield) to amerykańska produkcja, która pomysł przedstawienia akcji i wydarzeń zaczerpnęła z filmu Blair Witch Project. A więc podobnie jak w BWP mamy kamerę i mamy odnalezione nagranie z pewnych dramatycznych wydarzeń…
NYC, w okolicach Central Parku odbywa się impreza pożegnalna jednego z przyjaciół, który dostał stypendium i wyjeżdża na studia do Japonii. W jego apartamencie chodzą się znajomi, przyjaciele. Impreza się rozkręca. Całość nagrywana jest w celach “dokumentalnych”. Sielanka, zabawa, rozmowy - jak to na goodbye-party. Aż w pewnym momencie gasną światła i ziemia się trzęsie. Po chwili wszystko się uspokaja by…
Łowca Androidów - ostateczna wersja reżyserska
Ostateczna wersja reżyserska “Łowcy Androidów” (”Blade Runner”) Ridleya Scotta (2007) to przede wszystkim wielka poprawa technicznej strony tej kultowej produkcji. Zauważalnie poprawiono stronę wizualną, obraz nabrał ostrości, wyrazistości, ogólnie rzecz ujmując - jakości, jakiej nie powstydziłby się żaden współcześnie realizowany film. Podobnie, choć mniej zauważalnie, poprawiła się jakość dźwięku. Film w nowej wersji ogląda się zatem bardzo przyjemnie, nawet jeśli wcześniej widziało się poprzednie wersje.
1408
O raju. Film “1408″ powstał na kanwie powieści Stephena Kinga pod tym samym tytułem. Prawdę powiedziawszy nie spodziewałem się, że z takim pomysłem, z taką obsadą aktorską i z takim potencjałem można tak wszystko spaprać. Film jest nudny-nijaki-mało straszny. Przez co dłuży się niemiłosiernie i w niczym widza nie zachwyca. Ech.
A miało być tak pięknie: “Znany pisarz, Mike Enslin (Cusack) wierzy jedynie w to, co zobaczy na własne oczy. Napisał masę bestsellerów, w których podważa obecność zjawisk paranormalnych w większości niesławnych, nawiedzanych domów rozrzuconych po całym świecie, w których rzekomo grasują duchy. Nie udało mu się nigdzie znaleźć dowodu na życie …po życiu. Jego niewzruszone przekonanie będzie jednak musiało ulec zmianie, gdy bohater ze względu na swój ostatni projekt “Dziesięć nocy w pokojach hotelowych nawiedzanych przez duchy” wynajmie apartament w cieszącym się zła sławą Dolphin Hotel. Lekceważąc ostrzeżenia dyrektora hotelu (Jackson), pisarz zamieszka w nawiedzanym pokoju, który stoi pusty od lat. Inna opowieść byłaby zapewne po prostu straszna, ale tutaj – jak we wszystkich książkach Kinga – bohater musi najpierw przeżyć duchową przemianę i ze skrajnego sceptycyzmu przejść na pozycje gorącej wiary. A przede wszystkim …przetrwać noc”. A wyszło jak zwykle…