Oko (The Eye, USA 2008)
Oko - wersja amerykańska - to przeciętny horror w stylu azjatyckim. Wszystko w nim jest przeciętne. Gra aktorka jest przeciętna. Historia jest przeciętna, a do tego przeciętnie opowiedziana. Przeciętnie zarysowane są główne postacie. Efekty wizualne, zdjęcia i muzyka - także są przeciętne. A jak do tego dołożymy fakt, że jak na horror to film straszy bardzo przeciętnie, nie buduje atmosfery grozy, napięcia, zagadki, strachu - to tak jak napisałem dostajemy bardzo przeciętne kino, na które właściwie szkoda pieniędzy na bilet…
Ocena: przeciętna, tj. 6/10
Droga do przebaczenia (Reservation Road, USA, 2007)
Droga do przebaczenia (Reservation Road) to historia dwóch mężczyzn, kochających ojców, których losy splata dramatyczny, śmiertelny wypadek. Pewnej ciepłej wrześniowej nocy przy Reservation Road zostaje śmiertelnie potrącony syn profesora Ethana Learnera. Sprawca ucieka z miejsca wypadku. I ślad po nim zanika.
Zniechęcony czy też zniesmaczony działaniami policji, które wedle Ethana nie prowadzą do ujęcia sprawcy popychają go do samodzielnego działania. Zwraca się o pomoc do kancelarii prawnej i zaczyna własne śledztwo. Pałając żądzą zemsty dowiaduje się, że nie jest on jedyną osobą przeżywającą dramat…
Reservation Road to dobry filmowy dramat, który można bez wahania polecić.
Juno (USA, 2007)
Juno to amerykański film, który zaczyna się jak typowa amerykańska głupkowata komedia niskich lotów. A przynajmniej takie miałem pierwsze wrażenie. Już nastawiałem się, że nic z tego nie będzie. Że będę zawiedziony, rozczarowany… Natomiast już chwilę potem zdałem sobie sprawę, że film zaczyna traktować o poważnych problemach i rozterkach 16-latki postawionej w niecodziennej, acz coraz częstszej wśród rówieśniczek, sytuacji. Film wciągnął mnie całkowicie. A do tego wszystkiego zakończył się z morałem (właściwie niejednym). I to tak całkowicie nie w amerykańskim* stylu.
Vexille - 2077 Nippon Sakoku
Szanowni Państwo, czytelnicy i czytelniczki, kinomani i kinomanki - oto na taki film czekałem od czasu Appleseed. Czekałem na film z ciekawą fabułą i niebanalną, z doskonałym klimatem, zachwycającą animacją. A do tego, żeby to było sci-fi osadzone gdzieś w odległej przyszłości. I oto doczekałem się. Vexille spełnia moje oczekiwania w 100%. I na tym mógłbym właściwie skończyć moją opinię, bo o samym filmie, fabule, możecie się zapoznać w obszernych materiałach od dystrybutora, które są zamieszczone poniżej…
Mgła - The Mist (USA, 2007)
Horror. Właściwie to lubię horrory, ale jak sie okazało podczas tego seansu - nie wszystkie. Mgła (The Mist) nie załapie się niestety do tych ulubionych. Choć też - nie powiem - nie spadnie z hukiem na samo dno. Ale po kolei - od najbardziej irytujących rzeczy. Po pierwsze - gra aktorska. Tym aktorom chyba nie płacono. Albo nie wyjaśniono jak mają grać. Ciągle coś nie iskrzy, jest sztucznie, a im bardziej sztucznie jest, tym jest śmieszniej (lub głupiej - to zależy od scenki) zamiast żeby było straszniej. Po drugie - klimat. Początek filmu zapowiada niezwykle klimatyczny film. Niestety po paru minutach czar pryska. Reżyser to chyba nie za bardzo miał pomysł jak utrzymać napięcie podczas całego filmu. No i niestety nie wziął też sobie do serca maksymi mistrzahorroru kinowego - Alfreda Hitchcocka (”dobry film musi się zaczynać od trzęsienia ziemi a potem napięcie powinno systematycznie narastać“). Po trzecie - nooo nieee, ale efekty specjalne to sie robi obecnie troche lepsze.