Chloe (USA, 2009)
Nie sposób mi się nie zgodzić z poniżej prezentowaną opinią.
Nawet moja subiektywna ocena jest identyczna 7/10.
Dlatego przeczytajcie… choć film możecie w “ciemno” obejrzeć - warto!
Hitosfera:
Obsesja, namiętność, pożądanie – słowa klucze do najnowszego filmu Atoma Egoyana pt.”Chloe”. Słowa na których opiera się większość dramatów światowego kina. Słowa bez których zazdrość i zdrada byłyby tylko pustymi wyrazami. I w końcu słowa których podwyższona temperatura może doprowadzić do rozkładu wszystkiego co znajduje się w ich zasięgu. W tym wypadku na celowniku tych pojęć znaleźli się Catherine (Julianne Moore),David (Liam Neeson) oraz tytułowa Chloe (Amanda Seyfried).
Predators (USA, 2010)
Obcy coraz bardziej obcy?
Kolejne zmagania ludzi z Predatorami to przykład tego, że na bezrybiu i rak ryba. Stąd wysoka relatywnie moja ocena tego filmu.Po kiczowatych do bólu Alien vs Predator i męczeniu serii o Predatorze i Obcym w - nie nazwę tego inaczej jak - gniotach, kolejna odsłona jawi się niczym arcydzieło. Duża zasługa leży tu w pomyśle. Prostym do bólu a skutecznym. Pozwala odświeżyć trochę kino SF czerpiące z hitów poprzedniego wieku. Wtedy spotkanie Arniego z Predatorem to było coś. Fani fantastyki okrzyknęli film mianem kultowego.
Predators to kino akcji w klimatach SF. Fantastyki jest tu jednak oszczędnie. Znamy wszystko - Predatorów i ich bronie czy kamuflaż. Więc film nie wprowadza żadnych nowinek. Pomijając jedną - plac zabaw, gdzie rozgrywa się akcja. Nie zdradzę gdzie, żeby nie psuć zabawy. W każdym bądź razie nasi bohaterowie, wyselekcjonowani twardziele, będą mierzyć się (i oczywiście ginąć) z Predatorami.
Fani SF oglądając film z przymrużeniem oka będą zadowoleni z widowiska. Choćby dlatego, że nie odrzuca swoją formą. Pozostali - chyba się zanudza
Ocena dla fanów: 7/10 (dla pozostałych: 4/10)
Salt (USA, 2010)
Lekkie kino akcji.
Miałem ochotę na ten film po obejrzeniu zapowiedzi. Wiedziałem już wtedy, że będzie to kolejne kino akcji, kolejny film, który szybko sie ogląda i równie szybko zapomina. A jednak zdziwiłem się bardzo sam sobie - Salt wciąga na tyle, na ile to jest możliwe w filmie akcji z domieszką akcentów szpiegowskich. Dynamiczna fabuła i sporo (nieoczekiwanych) zwrotów akcji,modne niegdyś akcenty szpiegowskie związane z Rosją. Film też nie od razu zdradza kto jest kim,kto jest złym (obcym, czyli z Rosji) a kto dobrym (naszym, znaczy z USA). I całość ogląda się wyśmienicie. Na tyle dobrze, że aż chce się wrócić do tego filmu ponownie.
Ocena: 8/10
Salt wg Hitosfera:
Może zdziwi Was moją ocena, ale z przekonaniem mogę stwierdzić że podobał mi się film “Salt”. Czytałam wiele recenzji zanim udałam się na ten film do kina. Większość była negatywna lecz chęć ujrzenia Daniela Olbryskigo u boku Angeliny Jolie była silniejsza niż krytyczne oceny. Nie będę pisała o słabych stronach tego filmu, gdyż jest ich wiele poprzez kaskaderskie wyczyny naszej głównej bohaterki po niewyobrażalną siłę w walce z przeciwnikami a kończąc na “spidermenowskiej” zwinności. Skupiłam się na pozytywnych stronach, których może jest niewiele, ale które przykuły moją uwagę.
Resident Evil Afterlife (USA, 2010)
Resident Evil Afterlife to kolejne kino z cyklu “albo się to kocha, albo nienawidzi”. Resident Evil Afterlife to czwarty w kolejności film z Milla Jovovich walczącą z korporacją Umbrella i wirusem zmieniającym żywych ludzi w ludzi nieumarłych, czyli pospolite zombie. W Resident Evil Afterlife nastawcie się na akcję, dużo dużo akcji, oraz na efekty. Fabuła gdzieś tam w tle jest, bo jakże by było inaczej. Od 4 części wszystko kręci się wokół intrygi związanej z T-wirusem. Podobnie, jak w świecie gier komputerowych, gdzie seria Resident Evil stała się kultowa, tak w kinie mamy podobnie - istnieje rzesza fanów, którzy czekają i domagają się kolejnych filmów Resident Evil. Bo to fajna rozrywka. Świat z korporacją Umbrella jest już dobrze poznany. No i Milla… zawsze jest na czym oko zawiesić - bo to ładna, gibka i zabójcza kobieta-dynamit :)
Tutaj mógłbym streścić w trzech zdaniach całą fabułę filmu. Ale tego nie zrobię. Resident Evil Afterlife to film, który jak i poprzednie części ogląda się z miłości do “gatunku”. Zgodnie z zasadą - każda potwora znajdzie swojego amatora. Tak i tutaj, widzowie podzielą się na dwie grupy. JA należę do tej, która zafascynowana jest światem z wirusem T. Dlatego będę polecał Resident Evil Afterlife, choć może nie każdemu…
Ocena: 8/10
Inception (Incepcja, 2010 USA)
Inception (pozwolicie, że nei bedę używał polskiego tytułu Incepcja - bo nei znalazłem go w słowniku języka polskiego, czyli jest to radosna twórczość pozbawionego inwencji dystrybutora, który postanowił spolszczyć tytuł za wszelką cenę…)
Wracając do filmu Inception - kolejne kino SF na poziomie. Mało mamy dobrych filmów SF ostatnimi czasy. Szczęśliwie Inception nie zalicza się do tych gdy “na bezrybiu i rak ryba”. Bo film ten jest dobry. Powiem więcej rewelacyjny. Doskonale wyważony pod kątem rozrywki i fantastyki, a do tego na tyle przystępny i zrozumiały dla zwykłego widza, który niekoniecznie lubi SF (ale lubi dobre pomysły i akcje w kinie), aby można było pisać na jego temat peany. A także, abym mógł wystawić na końcu jedną ocenę zarówno dla fanów SF jak i anty-fanów.
W Inception dostajemy wędrówkę przez sny. To ciekawy pomysł wedrówek, choć nie jakiś specjalnie innowacyjny (przypomnę tutaj niedawno wydaną w Polsce książkę Tanatonauci). Jednak realizacja filmu pod każdym kątem sprawia dobre wrażenie. Pominę tutaj perfekcyjną realizację od strony technicznej. To kino klasy wysokiej. Efekty specjalne, udźwiękowienie, zdjęcia - to bezwarunkowy, acz nie główny atut filmu. Bo to nie film na który się idzie dla efektów. Tutaj wszystko to stanowi otoczkę dla fabuły i akcji.