Lawendowe wzgórze (Ladies in Lavender, 2004)
O filmie:
Kornwalia. Rok 1936. Mimo znamiennych wydarzeń, jakie rozgrywają się w Europie, Kornwalia pozostaje miejscem z rzadka nawiedzanym przez echa zewnętrznego świata. Farmerzy i rybacy żyją tu zgodnie z rytmem natury i prognozami połowów, nie przywiązując wielkiej wagi do wiadomości napływających przez radio. Obcy rzadko się tu pojawiają, a jeśli nawet, to nigdy nie są radośnie witani przez zamkniętą społeczność. Spokojny żywot Janet i Ursuli Widdington oraz mieszkańców tej kornwalijskiej wioski zakłóca pojawienie się rozbitka na plaży nieopodal domu sióstr.
Rzeceznja z film.wp.pl:
Jeśli ktoś zastanawiał się kiedykolwiek, jak wyglądałoby życie rozważnej i romantycznej z powieści Jane Austen gdyby książki (a także filmowej adaptacji) nie zwieńczył happy end, powinien iść na film “Lawendowe wzgórze”.
Lektor (The Reader, 2008)
Początkowo wydaje się, że The Reader to opowieść o związku dojrzałej kobiety i nastoletniego ucznia. Hanna Schmitz (Kate Winslet) i Michael Berg (David Kross) za wszelką cenę starają się wykorzystać krótkie chwile, jakie podarował im los i próbować żyć szczęśliwie. „To takie love story, pomyślałam po przeczytaniu ksiązki Schlinkego” – mówiła po pokazie Kate Winslet. Spotkania pełne namiętności, wspólne kąpiele i wycieczki nie wróżą traumatycznego zakończenia. Jednak wstydliwy sekret, z jakim żyje Hanna i młodzieńczy idealizm Michaela nie pozwolą tej parze zaznać szczęścia.
Z czasem film nabiera mroczniejszych barw
Jesteśmy świadkami procesu sześciu byłych strażniczek obozu koncentracyjnego w Auschwitz. Na ławie oskarżonych siedzi 43-letnia Hanna Schmitz, a proces obserwują studenci prawa, wśród których jest młody Michael Berg. Ponowne spotkanie kochanki, która zniknęła bez słowa kilka lat wcześniej jest wstrząsem, z którym bohater nie może sobie poradzić. Oskarżona o zamordowanie 300 żydowskich więźniów obozu Hanna woli przyznać się do zbrodni, niż ujawnić publicznie swój analfabetyzm, który mógłby przekonać sędziwego do zmiany wyroku. Dopiero skazana na dożywotnie więzienie zaczyna uświadamiać sobie ogrom krzywd, jakie wyrządziła i fakt, że nigdy nie zdoła odkupić swojej winy.
Jagodowa miłość aka Jagodowe noce (My blueberry nights, 2007)
Wong Kar-wai w wersji na amerykański rynek
Wielu reżyserów europejskich i azjatyckich próbowało podbić Hollywood, ale sztuka ta udała się niewielu. Przypadek “Jagodowej miłości” (polscy dystrybutorzy w tłumaczeniu tytułów są mistrzami świata!) wydaje się nieco inny. Bo choć film ten rozgrywa się w USA i występuje w nim plejada hollywoodzkich gwiazd, to Amerykanie pieniędzy na jego produkcję nie wyłożyli. Ale niewiele to zmienia, wszak po autorskim pokazie filmu na festiwalu w Cannes, a jeszcze przed jego amerykańską premierą, został on gruntownie przemontowany i skrócony aż o 20 minut.
“Jagodową miłość” otwiera scena, w której wzburzona Elizabeth (Norah Jones) wkracza do prowadzonej przez Jeremy’ego (Jude Law) kawiarni, by zostawić tam klucze dla faceta, którego właśnie opuściła. Zresztą, takich jak ona jest więcej, jej klucze lądują więc obok innych w szklanym słoju (Jeremy mówi, że bez tej bonusowej usługi jego lokal na pewno by splajtował). Potem Elizabeth, zajadając jagodowe ciasto z lodami, poznaje historię każdego z owych pęków kluczy. Wkrótce sama stanie się powiernicą równie intymnych wyznań.
Popioły czasu: Powrót (Ashes of time redux, 2008)
Stopklatka.pl
“Popioły czasu: Powrót” były pierwszym filmem zrealizowanym przez firmę produkcyjną Jet Tone Films, założoną przez dwóch reżyserów, Wonga Kar Waia i Jeffa Lau. Warunki z 1994 roku nie pozwoliły na szeroką dystrybucję filmu, który krążył w kilku wersjach, nie miał natomiast tej kanonicznej. Ponadto okazało się, że stworzenie po latach owej ostatecznej wersji filmu będzie wymagało kwerendy w różnych archiwach, bo oryginalny negatyw filmu nie nadawał się do użytku. Odnalezione materiały pozwoliły wreszcie nadać filmowi właściwy kształt.
Film Kar Waia ma formę kilku przeplatających się opowieści, snutych w rytm kolejnych okresów roku, wyszczególnianych w chińskim almanachu astrologicznym. Bohaterem łączącym wątki i postaci, jest Ouyang Feng. Kiedyś dla poszukiwania sławy opuścił ukochaną kobietę, a kiedy powrócił, by wreszcie ją poślubić, ona była zaręczona z jego bratem. Teraz Feng żyje na odludziu będąc kimś w rodzaju pośrednika między ludźmi potrzebującymi obrony czy chcącymi zemsty, a szermierzami, przemierzającymi kraj w poszukiwaniu pojedynków i zarobku. Feng ustala stawki i reklamuje swoich wojowników, dba też o ich image - na przykład gdy jednemu z nich kupuje buty, by otrzymać lepszą stawkę.
Życie ukryte w słowach (La Vida secreta de las palabras, 2005)
Dzięki Dziennikowi Polska Europa Świat co piątek mamy możliwość dokupić do gazety film na DVD. W serii Kino dobrze nakręcone wydany został film Życie ukryte w słowach (La Vida secreta de las palabras, 2005) wedle scenariusza i reżyserii Isabel Coixet.
Ciekawa opowieść o dwójce ludzi, którzy poznają się bardzo powoli, niechętnie, w dość (dziwnej?) sytuacji. Na początku niechętni, stają się później sobie bardzo bliscy. W filmie pobrzmiewają echa wojny na Bałkanach. Pobrzmiewają lub raczej grzmią w cichych słowach jednej ze stron. Z drugiej strony, po sprośnych żartach i erotycznych fantazjach pojawia się skrywane cierpienie i wyrzuty sumienia. Całości gdzieś w tle towarzyszą siedemnastowieczne Listy miłosne (Lettres portugases) przypisywane portugalskiej zakonnicy Marianie Alcoforado. Całość wieńczy szczęśliwe zakończenie. Choć cienie przeszłości pozostają…